Prime Time :) – რა შედეგი შეიძლება მოყვეს “მარგალიტებს”?

არ ვიცი.

ვიცი, რომ საქართველოში ყველაზე პოპულარული ენათმეცნიერი ოდესღაც ცეცხლსასროლი იარაღით დარბოდა და სავარაუდოდ ტელევიზიის შენობასაც ესროდა, ოღონდ არა ქართული ენის დაცვის მიზნით. ვიცი, რომ ცნობილი მეტყველების პედაგოგი, რომელსაც ქართველი ჟურნალისტების სამეტყველო აპარატის ,,მოვლა-პატრონობა” ევალებოდა, ყავის სმის მეტს არაფერს აკეთებდა ტელევიზიის სასადილოში.

ასევე, ვიცი მასმედიის მესვეურთა პოზიცია ამ საკითხთან დაკავშირებით: ,,ხალხს მათთვის გასაგებ ენაზე უნდა ელაპარაკო! ”.

ჩემი აზრით პრობლემის თავი და თავი გაუცხოებაა, რომელიც თანამედროვე ქართულ ენას თან სდევს და ჩემი მცირედი წვლილის შეტანაც ბარბარიზმთან ბრძოლაში მას შემდეგ შევწყვიტე, რაც ,,ჩემი ჭეშმარიტი ქართულის” გამო რამდენჯერმე უხერხულ სიტუაციაში აღვმოჩნდი, ან მაშინ შევწყვიტე, როდესაც ერთმა, ,,საოცრად კომპეტენტურმა” ადამიანმა მთხოვა, რომ არ გადამეღალა ტვინი შესაბამისი ქართული სიტყვების ძებნაში და მარტივად მეთქვა სათქმელი და გამოსავალი მენახა იქ, სადაც ,,ალარმი” განგაშს ან ,,თენჯიბლ” ხელშესახებს ცვლის.

ერთი შეხედვით, ახალი (უცხო) სიტყვების შემოსვლა ქართულ ენაში ნაკლებად მტკივნეული უნდა იყოს, რადგან თუ ოდესღაც ,,ფარდა”, ,,ხალიჩა” და ,,ჩანთა” შევიყვარეთ, ,,ო.ქ.”, ,,მესიჯი” და ვაი-ს ნაცვლად ,,უფს” რითია ნაკლები.? ჩვენ ხომ დასავლეთისკენ მივილტვით…

თუმცა, თქვენი არ იყოს, მეც ვერაფრით შევიყვარე ე.წ. ,,მარგალიტები’’ და გარდა ქართული ენის დამახინჯებისა, ინტელექტუალურ სიბეცეზეც მიმანიშნებს.

P.S. იმედია ქართული ენა მალე ,,დაბრუნდება სახლში” და თან ,,ნადავლს” მოიყოლებს, რომელსაც ქართული საზოგადოება სათანადო ადგილს მიუჩენს. თუმცა ისიც გასათვალისწინებელია, რომ თუ მომავალი საზოგადოების ,,სათავეში” გრიგოლ რობაქიძე და იოსებ გრიშაშვილი იქნებიან (სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ?), აუცილებლად გრიშაშვილი გაიმარჯვებს.

ზურა